4.1.10

2009: Top 5

Bengi bana sordu: "2009 neden iyi geçti?" diye.
Anlatayım o zaman.

Bir
Kızım anaokulundan mezun oldu, ilkokula başladı. Çocuğu 1. sınıfa başlayan tüm anneler gibi kaygı, gurur, endişe ve mutluluk harmanı duygularla dolu günler geçirdim. Öğretmenini çok sevdi, adaptasyon sürecinde ve sonrasında bir sorun yaşamadan okula adımı attı. Tabii o günlerde, yakın bir gelecekte sayfalar dolusu "eee eee eee e, eee eee eee e." yazacağından habersizdi.

İki
2009'da kendim için iyi birşey yaptım. Bateri kursuna başladım. Hazır hoca da yeteneğime övgüler sıralarken kim tutar beni?

Üç
Yıl boyunca hayatımın değerli kişilerinden en az birer tane iyi haber aldım. Kimiyle uzakta olduğu için uzun sohbetler ettik bilgisayar başında, kimiyle de kahvemizi yudumladık karşılıklı. Benimle tüm o güzel haberlerini paylaşan, beni sevinçlerine ortak eden tüm dostlarıma teşekkürler.

Dört
Yazın son günlerinde Ankara'dan çıkarak, 10 gün süren bir tatil yaptık. Ancak tatil yan gelip yatma yeri olmadığı için, yakın çevreden başlamak üzere gezdik de gezdik. Çeşme'den Ankara'ya bile 3 günde döndük. Başımızı döndüren, bizi çok yoran ama çok da mutlu eden 10 günlük dilimdi. Her dakikasını gezip dolaşarak geçirdiğimiz bir tatildi.

Beş
2009 baharında azimle ve kocaman bir sınıfın da gücüyle, epeyce kilo verdim. Uzun süredir görmediğim rakamları gördüm. Şimdi birazını geri almış olsam da, yapabileceğimi anladım. Bunu da yüreklendiren yazıları ile Mehtap Pasin'e ve yüreklendirip özendiren kardeşliği için Kıymet'e borçluyum.

Tüm bunlarla birlikte 2009'un en güzel yanı bitmiş olmasıydı. Çok da üzen bir yıldı.

Ben de Nazlı'ya soruyorum, 2009 neden iyi geçti diye :)